برای دیدن بقیه عکسها روی ادامه مطلب کلیک کنید

ادامه مطلب

اينترنت مي تواند مكاني گسترده براي كودكان باشد تا بياموزند، سرگرم شوند، با دوستان مدرسه اي گپ بزنند، و با آسودگي خيال به مكاشفه بپردازند. اما درست همانند دنياي واقعي، وب هم مي تواند براي كودكان خطرناك باشد. قبل از اينكه به كودكانتان اجازه دهيد كه بدون نظارت شما به اينترنت متصل شوند، يك سري از قوانين بايد تعيين شوند.

اگر نمي دانيد كه از كجا آغاز كنيد، در اينجا چندين ايده در مورد چيزهايي كه بايد با كودكانتان بحث كنيد تا به آنها در مورد استفاده ايمن تر از اينترنت بياموزيد، آورده شده است:

۱- كودكانتان را تشويق كنيد كه تجارب اينترنتي خود را با شما سهيم شوند. همراه با كودكانتان از اينترنت لذت ببريد.

۲- به فرزندانتان بياموزيد كه به غرايز خود اعتماد كنند. اگر در مورد چيزي احساس ناخوشايندي دارند، بايد به شما درباره آن بگويند.

۳- اگر فرزندانتان به اتاق هاي گفتگو سر مي زنند، از برنامه هاي پيام رسان فوري و بازي هاي ويدويي آنلاين استفاده مي كنند، يا فعاليت هاي ديگري كه به نامي براي مشخص كردن خودشان نياز است، انجام مي دهند، به آنها در انتخاب اين نام كمك كنيد و مطمئن شويد كه اين نام باعث افشاء هيچ اطلاعات شخصي درموردشان نمي شود.

۴- به فرزندانتان تأكيد كنيد كه هرگز آدرستان، شماره تلفن يا ساير اطلاعات شخصي شامل جايي كه به مدرسه مي روند يا جايي كه دوست دارند بازي كنند را ارسال نكنند.

۵- به كودكان بياموزيد كه تفاوت بين درست و غلط در اينترنت هماني است كه در دنياي واقعي وجود دارد.

۶- به كودكان بياموزيد كه چگونه به ديگر استفاده كنندگان از اينترنت، احترام بگذارند. مطمئن شويد كه آنها مي دانند قواعد رفتار خوب فقط به دليل اينكه پشت كامپيوتر هستند، تغيير نمي كند.

۷- به فرزندان تأكيد كنيد كه به دارايي هاي ديگر كاربران احترام بگذارند. برايشان توضيح دهيد كه كپي هاي غيرقانوني از كارهاي ديگران – مانند موسيقي، بازيهاي تصويري و ساير برنامه ها- مانند دزديدن آنان از يك فروشگاه است.

۸- به كودكان بگوييد كه هرگز نبايد دوستان اينترنتي خود را شخصاً ملاقات كنند. توضيح دهيد كه دوستان اينترنتي ممكن است هماني كه خود مي گويند، نباشند.

۹- به كودكانتان بياموزيد كه هرچه كه مي خوانند و مي بينند، صحيح نيست. آنها را تشويق كنيد كه در مورد صحت مطالب اينترنت از شما سؤال كنند.

۱۰- فعاليت هاي اينترنتي كودكان خود را با نرم افزارهاي پيشرفته كنترل كنيد. كنترل هاي اينچنيني مي توانند به شما در تصفيه كردن محتويات مضر، آگاهي از سايت هايي كه كودكانتان سر مي زنند و فهميدن آنچه انجام مي دهند، كمك كنند.

       گلهاي خندانيم 

           

                                 فرزندان ايرانيم

 

 

ايران پاك خود را   

    

                               مانند جان مي دانيم

 

 

ما بايد دانا باشيم 

          

                                  هشيار و بينا باشيم

 

 

از بهر حفظ ايران 

           

                                    بايد توانا باشيم

 

 

آباد باش اي ايران 

         

                                      آزاد باش اي ايران

 

 

از ما فرزندان خود 

        

                                دلشاد باش اي ايران

 

موارد بسيار است ولى به عنوان موارد اهم مى توانيم به اين امور اشاره كنيم:
۱ ـ در مورد سن مسؤوليت جزايى، مى دانيم كه در تمام نظامهاى حقوقى جهان «كودك از مسؤوليت مبرا است» با توجه به اينكه به شرحى كه قبلاً گفتيم به موجب كنوانسيون حقوق كودك، انسان تا ۱۸ سالگى كودك است و مطابق آنچه از سازمان بهداشت جهانى نقل كرده ايم انسان از بدو تولد تا ۱۵ سالگى در گروه سنى «كودك» قرار مى گيرد. درحالى كه مقنن ايرانى در اجراى قسمت اول مبنى بر «مبرا بودن كودك از مسؤوليت كيفرى، طى ماده ۴۹ قانون مجازات اسلامى مصوب سال ۱۳۷۰ مى گويد: « اطفال درصورت ارتكاب جرم مبرا از مسؤوليت كيفرى هستند. »
بلافاصله در تبصره همان ماده مى گويد:« منظور از طفل كسى است كه به حد بلوغ شرعى نرسيده باشد. »
از طرفى قانون مدنى در تبصره ۱ ماده ۱۲۱۰ در مورد سن بلوغ شرعى چنين مى گويد: « سن بلوغ در پسر ۱۵ سال تمام قمرى و در دختر ۹ سال تمام قمرى است. »
ملاحظه مى شود كه جهات افتراق مقررات ايران با كنوانسيون حقوق كودك در مورد معناى واژه « كودك » دو امر بارز و مشهود است.
اول اينكه بين دختر و پسر در مورد اطلاق واژه كودك فرق گذاشته است، چرا كه دختر كمتر از ۹ سال و پسر كمتر از ۱۵ سال را كودك مى داند درحالى كه در مقررات كنوانسيون كودك، هر انسان كمتر از ۱۸ سال اعم از دختريا پسر، كودك ناميده مى شود.
دوم اينكه دختر ۹ ساله و پسر ۱۵ ساله كه بالغ هستند فلذا كودك نيستند داراى مسؤوليت كيفرى مى باشند و حال آنكه به موجب مقررات كنوانسيون كودك اين اشخاص از مسؤوليت كيفرى مبرا هستند.
۲ ـ در مورد سن بلوغ براى نكاح
در حالى كه به موجب مقررات كنوانسيون حقوق كودك، هر انسانى اعم از دختر يا پسر قبل از ۱۸ سالگى، كودك ناميده مى شوند و بداهتاً حق انعقاد عقود اعم از معين يا غيرمعين (قراردادها) را ندارند به موجب ماده ۱۲۱۰ قانون مدنى كه شرح آن رفت دختر ۹ سال و پسر ۱۵ ساله مى توانند ازدواج كنند و حتى به موجب ماده ۱۰۴۱ قانون مدنى كه مى گويد: « عقد نكاح قبل از بلوغ با اجازه ولى صحيح است به شرط رعايت مصلحت مولى عليه » دختر كمتر از ۹ سال و پسر كمتر از ۱۵ سال هم با اجازه ولى مى توانند ازدواج نمايند. اما در عين حال دخترى كه به سن بلوغ هم رسيده باشد اگرچه بيش از ۱۸ سال سن داشته باشد در نخستين نكاح ازدواج او منوط به اجازه پدر يا جد پدرى است. به عبارت ديگر نكاح دختر باكره در هر سن به دستور ماده ۱۰۴۳ قانون مدنى موقوف به اجازه پدر يا جد پدرى است و اگر آنها اجازه ندادند دختر با مراجعه به دادگاه و در صورت اخذ اجازه از دادگاه مى تواند ازدواج نمايد.
۳ ـ در موردى كه كودك به دست پدر يا جد پدرى كشته شود، قاتل قصاص نمى شود در صورتى كه به موجب مقررات كنوانسيون حقوق كودك به شرحى كه گذشت از كودك بايد در برابر هر نوع تعرض به وى حمايت قانونى كرد تا چه رسد به اينكه فرد اعلاى تعرض نسبت به وى اعمال گردد يعنى قتل كودك.
توضيح آنكه به موجب ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامى مصوب سال ۱۳۷۰ مقرر شده است كه: « پدر يا جد پدرى كه فرزند خود رابكشد، قصاص نمى شود و به پرداخت ديه قتل به ورثه مقتول و تعزير محكوم خواهد شد.»
قابل ذكر است كه مقنن از كودك در مقابل هرگونه تعرض از سوى مادر، حمايت كرده و در صورتى كه وى به فرزندش آسيبى برساند متناسب با آن مجازات مى شود و بداهتاً در صورت قتل به قصاص محكوم خواهد شد. به هر تقدير اين موارد تعارض، ناظر به موارد اهم است وگرنه موارد ديگرى هم وجود دارد كه مقررات كنوانسيون حقوق كودك با قوانين ايران سازگارى ندارد.

 

 عروسك قشنگم
هنوز تو رختخوابه
نميدونه كه بيرون
آفتاب داره مي تابه
عروسك كوچولو
خواب ديگه رها كن
ببين آفتاب در اومد
پاشو چشماتو واكن
پرنده ها روي بوم
دارن آواز ميخونن
خوب صداشون گوش كن
ببين چه ناز ميخونن
به من بگو كه وقتي
همه جا غرق نور
با چشمهاي شيشه اي
دنياي ما چه جوره

شاعر: ايرج قنبري

پيمان جهاني حقوق كودك يك پيمان نامه بين المللي است كه براي دفاع و حمايت ازحقوق كودكان تهيه شده است.اين پيمان پس ازده سال گفت وگوبين كشورهاي عضو سازمان ملل درسال 1989ميلادي تدوين گرديدودرسال1990به مرحله اجرادرامد .درحال حاضراز193 كشورجهان, 191 كشور به اين پيمان ملحق شده وخودراملزم به اجراي ان  مفاد نموده اند.جمهوري اسلامي ايران درسال1373به صورت مشروط به پيمان حقوق كودك ملحق گرديده است.پيمان جهاني كودك داراي يك مقدمه و 54 ماده است كه ماده ان حقوق كودك رامطرح مي سازدو13ماده ان درباره چگونگي اجراي ان در هر كشور است .

 

ادامه مطلب

كودك انسانی است خالص و مستعد برای یاد‌گیری، كسی كه باید درمیان مردم با یك جسم و یك روح و با نیاز‌های جسمی‌ و روحی‌اش زندگی‌كند.سند «دنیای مناسب كودكان»   در سال 2002 در سازمان ملل تصویب شد،  تاكید این سند بر هماهنگی و مشاركت كشورها در سطوح مختلف بین‌المللی، منطقه‌ای، ملی و محلی بود امروزه شهرسازی بدون توجه به نیاز‌های زندگی‌اجتماعی صورت‌ می‌گیرد و به گفته‌ی برخی كارشناسان شهری در ایران نیز شهر برای شهرسازان ساخته‌می‌شود نه برای مردم.» وقتی فضایی برای كودكان نیست دچار عدم اعتماد‌به‌نفس و اضطراب می‌شوند و شهر آن‌ها را می‌ترساند. مشاركت حق بنیادی شهروندی‌است و موجب رشد قابلیت و مسئولیت‌های اجتماعی كودكان و نوجوانان درجامعه می‌شود.نمی‌توانیم از جوانان انتظار داشته‌باشیم تا بدون آمادگی قبلی ناگهان تبدیل به شهروندی متعهد و مسئول شوند. كودكان باید به تدریج و از زمان پیش‌دبستانی همراه با آموزش‌های محیطی و با مشاركت كودكان دیگر هم‌كاری،‌هم‌فكری، مشورت و شناخت لازم از محله و شهر و كشور خود را فراگیرند.مشاركت كودكان تكیه‌زدن بر جایگاه بزرگ‌سالان نیست، بلكه در كنار آنان مشكلات را دیدن واجازه‌ی ابراز عقیده كردن در مورد مسائل آنان است. مشاركت برای كوچكتر‌ها امید‌بخش و سبب اعتماد‌به نفس است